δωματιο σκεψησ

Ένας χώρος ανάπτυξης της κλινικής σκέψης

Το Δωμάτιο Σκέψης ξεκίνησε από μια πρακτική ανάγκη: να στηρίξουμε στα πρώτα τους επαγγελματικά βήματα νέους συνεργάτες που δεν είχαν μπει ποτέ σε συνεδρία. Ο πιο φυσικός τρόπος να μάθει κανείς τη δουλειά θα ήταν να παρακολουθήσει, σε πραγματικό χρόνο, μια ολόκληρη σειρά συνεδριών. Να δει πώς χτίζεται μια θεραπευτική σχέση από το μηδέν, ποια δυναμικά αναπτύσσονται ανάμεσα στους δύο ανθρώπους, και κάθε λεπτομέρεια της διαδρομής, από το πρώτο τηλεφώνημα μέχρι την εποπτεία της θεραπεύτριας. Αυτό όμως είναι αδύνατο. Το απόρρητο είναι θεμέλιος λίθος της θεραπευτικής σχέσης, και καμία πραγματική συνεδρία δεν μπορεί να ανοίξει σε τρίτους για να μάθει κανείς από αυτήν.

Από εκεί γεννήθηκε η ιδέα: αν δεν μπορούμε να δείξουμε την πραγματική θεραπεία, μπορούμε να κατασκευάσουμε μία που να της μοιάζει σε όλα, εκτός από το ότι δεν εκθέτει κανέναν.

psyxologoi.gr

Δωμάτιο Σκέψης

Το Δωμάτιο Σκέψης είναι ένα ατομικό εκπαιδευτικό σεμινάριο ανάπτυξης της κλινικής σκέψης, που δουλεύει μέσα από φανταστικά αλλά κλινικά ρεαλιστικά θεραπευτικά ζευγάρια. Κάθε ζευγάρι αποτελείται από μια θεραπεύτρια που βλέπει τον πρώτο της πελάτη και από έναν άνθρωπο που έρχεται για πρώτη φορά σε θεραπεία. Η σχέση τους αναπτύσσεται συνεδρία με συνεδρία, με πλήρη αφηγηματική συνέχεια: ό,τι ειπώθηκε στην πρώτη ώρα ισχύει στη δεύτερη, ό,τι έμεινε ανοιχτό δεν κλείνει για ευκολία, και κάθε χαρακτήρας έχει ιστορία, οικογένεια και σώμα που δεν αλλάζουν από έγγραφο σε έγγραφο.

Η θεραπεύτρια του κάθε ζευγαριού είναι πάντα στην αρχή της. Η αδεξιότητά της, οι αμφιταλαντεύσεις της και οι καλές της στιγμές φαίνονται μέσα από τη σκηνή, όχι από χαρακτηρισμούς. Η συμμετέχουσα ή ο συμμετέχων που τη διαβάζει αναγνωρίζει σε εκείνη τον εαυτό του, και αυτό είναι σκόπιμο.

Κάθε ζευγάρι ξεκινά με το πρώτο τηλεφώνημα και συνεχίζει με τις συνεδρίες. Για κάθε συνεδρία παράγεται ένα σταθερό σύνολο υλικού.

Πρώτα ο Διάλογος: μια πλήρης συνεδρία σε θεατρική μορφή, γραμμένη ώστε να διαρκεί περίπου είκοσι με είκοσι πέντε λεπτά σε πραγματικό χρόνο, σε γλώσσα όσο πιο ανθρώπινη γίνεται.

Μετά το Θεωρητικό Πλαίσιο της συγκεκριμένης συνεδρίας, που δίνεται στις συμμετέχουσες και στους συμμετέχοντες μαζί με τη βιβλιογραφία του. Κάθε έννοια αναφέρεται με τον επιστημονικό της όρο και εξηγείται αμέσως μετά με απλά, βιωματικά λόγια. Η θεωρία δεν προηγείται της σκηνής. Έρχεται για να φωτίσει αυτό που ήδη συνέβη, και όλοι έχουν στα χέρια τους τις πηγές για να προχωρήσουν όσο θέλουν πιο βαθιά.

Στη συνέχεια, τρία επίπεδα ανάγνωσης της ίδιας ώρας. Κάθε συμμετέχουσα και κάθε συμμετέχων απαντά πρώτα σε ένα σταθερό σύνολο ερωτημάτων, πριν δει οτιδήποτε άλλο. Έπειτα διαβάζει το Κλείσιμο της θεραπεύτριας του ζευγαριού, δηλαδή πώς είδε η ίδια τη συνεδρία της, με όση αφέλεια έχει κανείς στην πρώτη του ώρα. Και τέλος διαβάζει την Έμπειρη Ματιά: την ίδια συνεδρία, όπως τη διαβάζει μια θεραπεύτρια με χρόνια δουλειάς πίσω της. Τρεις αναγνώσεις της ίδιας ώρας, και καθεμία και καθένας βλέπει με τα μάτια του πού στέκεται η δική του ματιά ανάμεσα στις άλλες δύο.

Για τη συντονίστρια της διαδρομής υπάρχουν ξεχωριστά φύλλα, που δεν δίνονται στους συμμετέχοντες: τα σημεία της συνεδρίας που αξίζουν προσοχή και τι σημαίνει το καθένα, καθώς και ένα φύλλο διαβάθμισης με λίγες στοχευμένες ερωτήσεις και κλίμακα απάντησης, ώστε να μετριέται πώς οξύνεται η κλινική ματιά από συνεδρία σε συνεδρία.

Η διαδρομή της θεραπεύτριας δεν σταματά στο δωμάτιο της συνεδρίας. Σε τακτά διαστήματα πηγαίνει στη δική της εποπτεία, και αυτή η εποπτεία είναι επίσης γραμμένη. Η επόπτρια των ζευγαριών είναι ένας σταθερός χαρακτήρας, που ξέρει μόνο όσα της λέει η θεραπεύτρια, όπως θα συνέβαινε και στην πραγματικότητα. Κάθε εποπτική συνάντηση συνοδεύεται από ένα φύλλο συγκριτικών προσεγγίσεων: πώς θα αντιμετώπιζαν το ίδιο κομβικό σημείο πέντε διαφορετικές σχολές, με μία πραγματική φράση που θα μπορούσε να πει η θεραπεύτρια στον πελάτη της και με το κόστος της κάθε επιλογής. Οι συμμετέχοντες δεν ρωτιούνται ποια φράση ταιριάζει στον πελάτη. Ρωτιούνται ποια θα έλεγαν οι ίδιοι, και γιατί.

Όλο αυτό το υλικό υπηρετεί τις ατομικές Συναντήσεις, δηλαδή τη ζωντανή ώρα καθοδήγησης ανάμεσα στη συμμετέχουσα ή τον συμμετέχοντα και τη συντονίστρια. Οι Συναντήσεις γίνονται διαδικτυακά. Εκεί το υλικό παίζεται, δεν διαβάζεται μόνο. Οι συμμετέχοντες μπαίνουν στη θέση της θεραπεύτριας σε ελεύθερο παιχνίδι ρόλων πριν δουν το γραμμένο κείμενο, γράφουν τη δική τους υπόθεση για τον πελάτη με ημερομηνία, και τη συγκρίνουν με την επόμενη. Το σεμινάριο είναι ατομικό, ένα προς ένα, με ρυθμό που καθορίζεται από κάθε συμμετέχουσα και κάθε συμμετέχοντα.

Σε δεύτερο χρόνο, οι συμμετέχουσες και οι συμμετέχοντες έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν ως παρατηρητές πραγματική εποπτεία συναδέλφου, με τη ρητή συναίνεση όλων των εμπλεκομένων και με πλήρη προστασία του απορρήτου.

Στο τέλος της διαδρομής δίνεται βεβαίωση παρακολούθησης σεμιναρίου. Η συμμετοχή προϋποθέτει την υπογραφή συμφωνητικού συμμετοχής και εμπιστευτικότητας.

Παράλληλα με τα ζευγάρια αναπτύσσεται μια βιβλιοθήκη αυτόνομων τόμων, οι Κλινικοί Χάρτες. Δεν είναι εγχειρίδιο και δεν διαβάζεται σαν βιβλίο από την αρχή ως το τέλος. Κάθε τόμος λειτουργεί ως χάρτης προσανατολισμού πάνω σε μία περιοχή της κλινικής σκέψης, ξεκινώντας πάντα από αυτό που βλέπει κανείς μέσα στο δωμάτιο και φτάνοντας στην έννοια μετά.

Το Δωμάτιο Σκέψης δεν είναι κλινική εποπτεία πραγματικών περιστατικών και δεν τοποθετεί συμμετέχουσες και συμμετέχοντες σε πραγματικούς πελάτες. Όλα τα πρόσωπα, οι ιστορίες και οι συνεδρίες είναι κατασκευασμένα. Αυτό είναι ο λόγος ύπαρξής του: ένας χώρος όπου μπορεί κανείς να δει ολόκληρη τη διαδρομή μιας θεραπευτικής σχέσης, από το πρώτο τηλεφώνημα μέχρι την εποπτεία, χωρίς να εκτεθεί κανένας άνθρωπος.

Το Δωμάτιο Σκέψης δεν οδηγεί σε πιστοποίηση και δεν απονέμει επαγγελματικό τίτλο. Η βεβαίωση βεβαιώνει αποκλειστικά την παρακολούθηση του σεμιναρίου.

Κάθε Συνάντηση κοστίζει 40€. Το πόσες Συναντήσεις γίνονται μέσα στον μήνα το συμφωνούν μεταξύ τους η συντονίστρια και η συμμετέχουσα ή ο συμμετέχων, ανάλογα με τον ρυθμό και τις ανάγκες της κάθε διαδρομής.

Ο ρόλος του θεραπευτή δεν φοριέται. Χτίζεται.